امرداد 101

خوشا ای دل

یکشنبه ۰۲ مرداد ۱۴۰۱ | ۶:۲۴ بعد از ظهر

شبانگاهان تا حریم فلک چون زبانه کشد سوز آوازم
شرر ریزد بی ایمان به دل ساکنان فلک ناله سازم …
دل شیدا حلقه را شکند تا برآید و راه سفر گیرد
که تا یک دم گرم و شعله فشان تا به بام جهان بال و پر گیرد….

خوشا ای دل بال و پر زدنت شعله ور شدنت در شبانگاهی …
به بزم غم دیدگان تری جان پر شرری ناله‌ی آهی
بیا ساقی تا به دست طلب گیرم از کف تو جام پی در پی
به داد دل ای قرار دلم نوبهار دلم میرسی پس کی …

نه تنها از من قرار دل میرباید این شور شیدایی……..

نمیدانم این اهنگ را با صدای مختاباد بیشتر دوست دارم یا صدای طاهر قریشی. اما میدانم دوستش دارم. زیاد دوستش دارم. یاد شور و شیدایی پیشینم میاندازد و حالا زبان دل دلتنگی‌ام است. اهنگ وقت‌هایی هست که چون مردگان دستم از دنیا کوتاه می‌شود. می‌اویزم به کلماتش و شرر شرر می‌بارم.
یاد شب‌های سردی می‌افتم که مینشستم در صحن آزادی و این صدا در گوشم پلی میشد و آسمان بالای سرم را نگاه میکردم و گمان میکردم حداقل امانم داده‌اند…اگر تو برایم دور و دریغی حداقل امان نامه گرفته‌ام.
چه غم عظیمی را من امشب با خودم در دنیا حمل میکنم….به صبا میگویم اگر من یک روز نبودم مرا با این آهنگ به خاطر بیاورید….مثل امشب که حضورم از یک دانه‌ی شن هم در عالم بی سر و صداتر است ….

دسته‌بندی نشده | نوشته شده توسط پریسا

۲ پاسخ به “خوشا ای دل”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *